Theva

இந்திய அரங்கின் சமகாலப் போக்குகள்

In கட்டுரை on பிப்ரவரி23, 2008 at 9:29 முப

– ஓர் அனுபவப் பகிர்வு

செ.சுந்தரேஸ்

இந்தியச் சமூகம் பற்றிய புரிதல் என்பது மிகவும் கடினமான விடயமாகும். அது தன்னகத்தே பல இனங்களினையும் மதங்களினையும் பண்பாடு, கலாசாரம், சாதித்துவ அடையாளங்களினையும் அரசியல் நிலைப்பாடுகளினையும் கொண்டது. இவற்றுக்கிடையே பல ஒன்றிணைந்த பண்பினையும் வேறுபட்ட அம்சங்களினையும் கொண்டிருப்பதன் பயனாகவே இந்திய சமூகம் பற்றிய புரிதல் கடினமாகப்படுகின்றது.

இத்தகைய பின்னணிகளின் அடிப்படையிலேயே  இந்திய சமூகம் பற்றியும், அவர் தம் கலைச் செயற்பாடுகளினையும் புரிந்துகொள்ள முற்படுதல் வேண்டும். பொதுவாக இந்திய அரங்கின் பாரம்பரியங்களினை அடிப்படையாகக் கொண்டு அவற்றை,
1. மார்க்க மரபு
2. தேசி மரபு என இரண்டாக வகைப்படுத்திக் கொள்வார்கள்.

மார்க்க மரபென்பது நாட்டிய சாஸ்திரத்தின் நியமங்களினை அடிப்படையாகக் கொண்ட அரங்காகும். இந்த அரங்கினை இந்தியா முழுமைக்கும் பொதுமையான அரங்காகக் குறிப்பிட்டுக் கொள்வார்கள். எனினும் அதனை இந்தியா முழுமைக்கும் பொதுவான ஒன்றாகக் கூறமுடிமா என்பது இன்றைய நிலைப்பாடுகளில் கேள்விக்கு உட்படுத்த வேண்டிய ஒரு விடயமாக உள்ளது.

தேசிமரபென்பது இந்தியாவின் பிரதேச அரங்க மரபாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றது. இந்த அரங்குகளே இந்தியாவின் வௌ;வேறு பிரதேசங்களினைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரங்க வடிவங்களாகும். ஆனால், இவற்றுக்குள் நாட்டிய சாஸ்திர அரங்கின் பல பண்புகளினையும் தரிசிக்க முடிகின்றது.

மார்க்க அரங்க மரபானது பிரதேச அரங்க மரபுகளின் பண்புகளினைக் கொண்டே கட்டியெழுப்பப்பட்டிருக்கும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. ஆனால், இன்று இவ்விரண்டு அரங்குகளுக்கும் இடையிலான கொண்டு கொடுத்தல்கள் மூலமே மரபுசார் அரங்குகளின் இருப்பும் அவற்றை இன்னொரு தளத்திற்கு எடுத்துச் செல்லுதலுக்குமான முயற்சிகளும் இடம்பெறுகின்றன.

இத்தகைய மரபு சார் அரங்குகளில் இந்து மதத்தின் செல்வாக்கு மிகவும் ஊன்றிக் காணப்படுகின்றன. ஒரு வகையில் அவற்றைப் பிரித்தெடுத்தல் என்பது அவற்றின் ஆன்மாவைச் சிதைத்தலுடன் தொடர்படையதாகிவிடும்.

தேசி மரபு (பிரதேச அரங்க மரபு) நாடகங்களின் இன்றைய நிலை

பிரதேச அரங்க மரபுகளாக கேரளத்தின் கதகளி, கூடியாட்டம் தமிழகத்தின் கதகளி, தெருக்கூத்து, பாகவதமேளா, ஆந்திராவின் வீதி நாடகம் போன்றவற்றையும் வடக்கில் கதக், சௌ, நௌதங்கி, ரஸ்லீலா, ராம்லீலா போன்ற பல்வேறு அரங்குகளினையும் கூறலாம்.

இந்த அரங்க நடவடிக்கைகள் பெரும்பாலும் இன்றும் சடங்கு சார் நிகழ்வுகளுடன் பின்னிப் பிணைந்திருப்பதால் அவற்றின் பயில்முறை வலிமையாகக் காணப்படுகின்றது. இந்த அரங்குகள் ஒரு வகையில் அவ்வப்பிரதேசங்களின் அடையாளங்களினைப் பேணுவதாகவும் விளங்குகின்றன.

தமக்கான பல்வேறு அடிப்படை நியமங்களைக் கொண்ட பிரதேச அரங்க மரபுகளில் இன்று பல்வேறு மாற்றங்களினைச் செய்ய முற்படுகின்ற நடவடிக்கைகளினைக் காணமுடிகின்றது. உதாரணமாகக் குறிப்பிடின் அம்பலக் கலைகளாகவும், குலமரபுக் கலைகளாகவும் விளங்குகின்ற கூடியாட்டம், கதகளி, தெருக்கூத்து போன்ற பல்வேறு வடிவங்கள் அவற்றின் தளத்தில் இருந்து விலகி சமகாலப் பிரச்சினைகளினையும் மத்திய தரவர்க்க மக்களுடைய பிரச்சினைகளையும் பேச முயல்கின்றன. எனினும், அவ்வரங்குகளுக்குள் உள்ள இறுக்கமான நியமங்கள் அவற்றின் வேகமான வீச்சுக்குத் தடையாக விளங்குகின்றன. நெகிழ்வுசார் அரங்குகளில் இவற்றின் பாய்ச்சல் வேகமாக உள்ளது. இதற்கு உதாரணமாக தமிழகத்தின் தெருக்கூத்தினைக் குறிப்பிட முடியும். இச்செயற்பாடுகள் அழகியல் ரீதியாக புதிய மாற்றங்களினையும் உள்வாங்கிக் கொள்கின்றன.

குல மரபுக்குள் இவ்வாற்றுகைகள் பேணப்படுவதால் அவற்றின் ஆன்மா பேணப்படுகின்றபோதும் அவர்களது சமூக வாழ்வு நிலை காரணமாக பெரும்பாலான கலைஞர்கள் அவற்றைத் தமது அடுத்த சந்ததியினருக்குக் கையளிக்கத் தயங்குகின்றனர். இதனால், இந்த மரபு சார் அரங்குகளின் எதிர்கால நிலை என்பதும் கேள்விக்குள்ளாகின்றன. எனினும், இவை பற்றிய சிந்தனை அரங்கவியலாளர்களிடையே காணப்படுவதால் மாற்றுவழி காண்பதற்கான சாத்தியப்பாடுகள் உண்டு.

சில அரங்கவியலாளர்கள் அழிந்து போகின்ற அரங்க மரபுகளினை மீளவும் கட்டியெழுப்புகின்ற நடவடிக்கையில் ஈடுபடுகின்றனர். உதாரணமாகக் குறிப்பிடின் பாகவதமேளா சார்ந்த கைகிசி வடிவத்தினைப் பேராசிரியர் இராமானுஜம் அவர்கள் அத்துறை சார்ந்த கலைஞர்களுடனும் இணைந்து பயில் நிலைக்குக் கொண்டுவர முயற்சிக்கின்றார். இச்செயற்பாடு சார்ந்த பல விமர்சனங்கள் உள்ளபோதும் அது ஆக்கபூர்வமான நடவடிக்கையாக விளங்குகின்றது.

மரபு சார்ந்த இன்றைய அரங்குகள் செந்நெறியும் நாட்டார் வடிவமும் சார்ந்த (Semi cassical) தன்மையைக் கொண்டிருக்கின்றன. எனினும், முற்றுமுழுக்க நாட்டார் வடிவம் சார்ந்த பல அரங்க நடவடிக்கைகள் இன்றும் பயில்முறையில் உள்ளன. அவற்றுக்குள்ளேயே இந்திய ஆத்மாவின் செறிவு பலமானதாக உள்ளது. உதாரணமாகக் குறிப்பிடின் கரகம், காவடி, தப்பாட்டம், தேவராட்டம், ஒயிலாட்டம், கணியான் ஆட்டம் போன்ற ஆட்ட வகைகளும் வேறும் பல பிரதேச நடனங்களும், இணைக் கருவிகளுடனான ஆட்டங்களும் இத்தன்மையுடன் விளங்குகின்றன.

துரதிர்ஷ்டவசமாக இத்தகைய ஆற்றுகைகள் பல அவர்களுடைய சாதித்துவ அடையாளங்களைப் பேணுவதால் அவற்றைப் பலர் சாகவிடுகின்ற நிலைமைகளும் உண்டு.

நவீன அரங்க முயற்சிகள்

நவீன அரங்க முயற்சிகள் ஆரம்பக் கட்டங்களில் மேற்கு வங்காளம், மும்பாய் ஆகிய பிரதேசங்களினூடாக அறிமுகமானபோதும் இன்று இந்தியா முழுவதும் பல்கிப்பெருகியுள்ளன. பல்வேறு எண்ணக்கருக்களின் அடிப்படையில் அரங்க முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன். சிலர் குறிப்பிட்ட எண்ணக் கருக்களுக்குள் நின்று வேலை செய்கின்ற போதும் பல அரங்கவியலாளர்கள் பல்வேறு எண்ணக்கருக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு தனித்தும் குழுக்களாகவும் இணைந்தும் செயலாற்றும் ஆரோக்கியமான நிலை அங்கு தென்படுகின்றது.

நவீன அரங்க முயற்சிகளின் பிரதான ஓட்டம் பல்கலைக்கழகங்களாலும் தனிப்பட்ட நபர்களாலும் அரங்கக் குழுக்களாலும் பாடசாலைகளாலும் முன்னெடுத்துச் செல்லப்படுகின்றது. இத்தடத்தில் தேசிய நாடகப் பள்ளியின் (புதுடில்லி) பங்களிப்பு அளப்பெரிதாகும்.

தேசிய நாடகப் பள்ளி

தேசிய நாடகப் பள்ளியானது தனக்கான மாணவர்களைப் பல்வேறு மாநிலங்களிலும் இருந்து பெற்றுக்கொள்கின்றது. இதற்கான நுழைவு என்பது மிகக் கடினமாக உள்ளது. அது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட மாணவர்களினை உள்வாங்கி அவர்களினை அரங்கின் குறிப்பிட்ட துறைசார்ந்து சிறப்புத் தேர்ச்சி அடிப்படையில் பயிற்சியளிக்கின்றது. இன்றைய நிலையில் இப்பள்ளியில் இருந்து வெளியேறிய மாணவர்களே பிரதான அரங்க ஓட்டத்திற்குப் பெரும் பங்காற்றுகின்றனர். இன்று இந்தியாவில் சிறந்து விளங்குகின்ற பல அரங்க நெறியாளர்களும் நடிகர்களும் அரங்க விதானிப்பாளர்களும் இப்பள்ளியைச் சார்ந்தவர்கள்.

தேசிய நாடகப் பள்ளி நாட்டைப் பல வலயங்களாகப் பிரித்து தமது ஆளணிகளையும் பிரதேசம் சார்ந்த ஆளணிகளையும் கொண்டு பல்வேறு களப்பயிற்சிகளினையும் கருத்தரங்குகளையும் நாடக ஆற்றுகைகளினையும் மேற்கொள்கின்றது.

இது ஆண்டு தோறும் ‘பாரத்ரங்க மகோற்சவ’ எனும் பெயரில் தேசிய நாடக விழாவினை ஒழுங்கு செய்கின்றது. இவ்விழாவில் பல்வேறு நாடுகளில் இருந்து அழைக்கப்பட்ட நாடகங்களும், பல்வேறு மாநிலங்களில் இருந்து வரவழைக்கப்பட்ட நாடகங்களும் எனக் கிட்டத்தட்ட நூறு நாடகங்களுக்கு மேல் மேடையேற்றப்படுகின்றன.

இவ்விழாவில் பல்வேறு புதிய நாடக இயக்குனர்களுக்கும் புதிய குழுக்களுக்கும் வாய்ப்பளிக்கப்படுகின்றது. இவ்வாறு, தெரிவு செய்யப்பட்டவர்கள் அதனைத் தமக்கான அங்கீகாரமாகக் கருதுகின்றனர்.

நாடக விழாக்கள்

தேசிய நாடகப் பள்ளி தவிர பல்வேறு நாடகக் குழுக்கள் தேசிய அளவில் நாடக விழாக்களினை நடாத்துகின்றன. நந்திகர் நாடக விழா, ரங்கயானா நாடக விழா, பூனே நாடக விழா என்பன இந்த வகையில் குறிப்பிடத்தக்கன. இது தவிர சில குழுக்கள் தமது மாநிலங்களுக்குள்ளும் தமது பிரதேசங்களுக்குள்ளும் இருந்து பல்வேறு குழுக்களை அழைத்துத் தாமும் நாடக விழாக்களினை நடாத்துகின்றன.

குழுசார் நடவடிக்கைகள்

இந்தியா சார்ந்து பல ஆயிரக்கணக்கான குழுக்கள் உள்ளபோதும் சில குழுக்களே தொடர்ந்து தமது அரங்கச் செயற்பாடுகளில் ஈடுபடுகின்றன. இக்குழுக்கள் பல தமக்கான கோட்பாடுகளினை அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்குகின்றன. உதாரணமாகக் குறிப்பிடின் தமிழ்நாட்டில் தலித்தியம் சார்ந்து கே.அ.குணசேகரன் (தன்னானோ), கூட்டுக்குரல் ஒத்திகை போன்ற குழுக்களும் கூத்துக்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு கூத்துப்பட்டறையும் (இன்று பல்வேறு ஆற்றுகைகளில் ஈடுபடுகின்றபோதும் ஆரம்பிக்கப்பட்ட காலங்களில் கூத்தினைப் பரவலாக்கம் செய்யும் நோக்கத்துடனேயே நா.முத்துசாமியால் ஆரம்பிக்கப்பட்டது) சிறுவர் அரங்கு சார்ந்து வேலு சரவணனுடைய ஆழியும், பெண்ணியம் சார்ந்து ஜீவா, மங்கை, பிரசன்னா, பிரசன்னாசாமி போன்றோரது குழுக்களும் சோதனை முயற்சி சார்ந்து தலைக்கோலி, அரங்கம், நிஜநாடக இயக்கம், களம் மஜிக் லன்ரன் பேன்ற குழுக்களும் தெருவெளி அரங்கு சார்ந்து பரிக்தெரு, சென்னை கலைக்கழகம் போன்ற குழுக்களும் மண்ணின் மரபு கொண்டு மணல் மகுடி (முருகபூபதி) போன்ற குழுக்களும் ஆற்றுகையில் ஈடுபடுகின்றன. இவை தவிர சபா நாடகங்கள் எஸ்.வி.சேகர் போன்றவர்களால் ஆற்றுகை செய்யப்படுகின்றன.

பல குழுக்கள் தமக்கான வசதிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு தமது நாட்டிலும் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றும் ஆற்றுகையில் ஈடுபடுகின்றன.

சமூக முன்னெடுப்புப் பணிகள்

பல அரங்கவியலாளர்கள் சமூகமுன்னெடுப்பு அக்கறை கொண்டு செயலாற்றுகின்றனர். இவர்கள் தலித்தியம், பெண்ணியம், அரசியல், தேசிய ஒருமைப்பாடு, சிறுவர் பராமரிப்பு, இன ஒடுக்குமுறை சார்ந்த பல்வேறு பிரச்சினைகளினை பாதிக்கப்பட்டவர்களுடன் இணைந்து சமூக விடுதலைக்காகப் போராடுகின்றனர்.

இவை தவிர சிறைக் கைதிகளினையும் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுகின்றவர்களினையும் அலிகளினையும் கொண்டு அவர் தம் பிரச்சினையைப் போதிக்கின்றனர்.

நிதி மூலங்கள்

தனிப்பட்ட நபர்களது அரங்க முயற்சிக்கும் குழுக்களது அரங்க முயற்சிகளுக்கும் மத்திய மாநில அரசும் பல்வேறு வெளிநாட்டு உள்நாட்டு நிறுவனங்களும் தனிப்பட்ட நபர்களும் ஒத்துழைப்பு வழங்குகின்றனர். நாடகச் சீட்டு விற்பனை மூலமும் ஆற்றுகைக்கான பணம் திரட்டப்படுகின்றது. சில இடங்களில் நாடகம் தொழில்முறை சார்ந்து இயங்குகின்றது.

நாடகங்களுக்கான கதைக் கருக்கள்

நாடகங்களுக்கான கதைக் கருக்கள் பெரும்பாலும் சமூகப் பிரச்சினைகளில் இருந்தும் சிறுகதை, நாவல், கிராமியக் கதைகள், சடங்கு நம்பிக்கைகள், மொழி  பெயர்ப்பு, தழுவல்கள் என்பவற்றில் இருந்தும் பெறப்படுகின்றன. இன்றும் புராணங்கள், மகாபாரதம், இராமாயணம் போன்றவற்றில் இருந்து கருவைத் தெரிவு செய்தல் இடம்பெறுகின்றது. அவற்றை அவ்வாறே பேசுதலும், புதிய வியாக்கியானங்களுக்கு உட்படுத்துதலும் நடைபெறுகின்றது.

பல மொழி பெயர்ப்பு நாடகங்களை (சேக்ஸ்பியர், மேலியர், ஈஸ்கலஸ், சோப்போகிளிஸ் போன்றோரது) தமது பண்பாட்டுக்குள் உள்வாங்கி அவர்களுடையதாக்கி ஆற்றுகை செய்யும் மரபினையும் காணலாம்.

தேசிய நாடகம்

தேசிய நாடகம் பற்றிய கலந்துரையாடல் அவர்களிடையே காத்திரமானதாகக் காணவில்லை. சிலர் அதனைச் சாத்தியமற்றதாகக் கருதுவது உண்மையும்கூட. ஏனெனில் குறிப்பிட்ட ஒரு மாநிலத்திற்குள்ளேயே பல மொழி, இனம், பண்பாடு, நம்பிக்கைகள், அடையாளங்கள் கலந்துள்ளன. இதனால் ஒரு மாநிலத்திற்கான அல்லது மக்கட்கூட்டத்திற்கான ஒரு வடிவத்தைக் கண்டறிதலே கடினமான செயலாக இருக்கும் போது பரந்த இந்தியா முழுமைக்குமான ஒரு வடிவத்தைக் கட்டியெழுப்புதல் என்பது வலிந்த செயற்பாடாகவும் ஆன்ம சிதைவுமாகவே இருக்கும்.

இதற்குப் பதிலீடாக பலமொழி இணைந்த நடாக வடிவங்களை கட்டியெழுப்ப முனைகின்றனர். இது புரிதல் நோக்கத்துடன் செய்யப்படுகின்றதா அல்லது தேசிய நாடக நோக்கத்துடன் செய்யப்படுகின்றதா என்பது கேள்வியே.

நாடகவியலாளர்களுக்கும் சினிமாக்காரருக்குமான                               கொண்டு கொடுத்தல் உறவு

தமிழ்நாட்டைத் தவிர ஏனைய பல மாநிலங்களில் நாடகக்காரருக்கான பலமான அங்கீகாரம் உண்டு. பல சினிமா நடிகர்கள் நாடகத்தில் நடிப்பதனையே தமக்கான அங்கீகாரமாகக் கருதுகின்றனர். அரங்க நடவடிக்கையில் ஈடுபடும் பலரைச் சினிமாவுக்குள் உள்வாங்குகின்ற நிலை இன்று தமிழ்நாட்டிலும் வலுவடைந்து வருகின்றது. நாசர், மம்முட்டி, பசுபதி தோட்டாதரணி, கிருஷ்கனாட், சபா நாடகக்காரர் போன்ற பலர் சின்னத்திரையிலும் சினிமாவிலும் நாடகத்திலும் தமது இருப்பைப் பேணுகின்றனர்.

அரங்கத் தொழில்நுட்பங்களைக் கற்று வெளியேறும் பல மாணவர்கள் சினிமாவுக்குள் தொழில்நுட்ப ரீதியாக வேலை செய்வதனையும் காணமுடிகின்றன.

அரங்கத் தொழில்நுட்பம்

அரங்கத் தொழில்நுட்பத்தில் வளர்ச்சியடைந்த ஒரு நிலை இங்கு காணப்படுகின்றது. அது அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் வசதி வாய்ப்புகளின் அடிப்படையில் உருவாகியிருக்கலாம். பல நாடகங்களில் இந்த வசதி வாய்ப்புகள் சரியான முறையில் பயன்படுத்தப்படுகின்ற போதும் பல நாடகங்களில் அவை அவற்றுக்கான அர்த்தங்களை இழந்து விடுகின்ற நிலைமையும் உண்டு.

இத்தொழில்நுட்பம் சார்ந்த பல சிறப்புத் தேர்ச்சி பெற்ற நபர்களினை இங்கு கண்டு கொள்ள முடிவதும் குறிப்பிடப்பட வேண்டிய விடயமாகும். இவை தவிர இந்திய அரங்கில் ஓராள் அரங்கு, ஊம அரங்கு போன்றவையும் வலுவான நிலையில் இருப்பதனைக் காணலாம். இத்தகைய நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுபவர் அதிக பொருட் செலவின்றி பல்வேறு இடங்களுக்கும் எடுத்துச் சென்று ஆற்றுகை செய்வதை வசதியாகக் கருதுகின்றனர்.

இந்திய அரங்க நடவடிக்கையில் பலர் சுதந்திர அரங்கவியலாளர்களாகத் தொழிற்படுகின்றனர். அவர்கள் அழைப்பின் பேரில் எக்குழுவினருடனும் எதன் கோட்பாட்டு அரங்கச் செயற்பாடுகளுடனும் இணைந்து பணியாற்றுகின்ற ஒரு ஆரோக்கியமான நிலை காணப்படுகின்றது. எனினும் அவர்களிற் பலர் தமக்கான அடையாளங்களினையும் இழந்து விடவில்லை.

ஒப்பீட்டளவில் இந்திய அரங்க நடவடிக்கைகள் ஈழத்து அரங்க நடவடிக்கைகளினை விடத் தொழில்முறை சார்ந்த வளர்ச்சியுடன் இருப்பதை அவர்களிடம் இருந்து நாம் கற்க வேண்டிய பாடமாகக் கொள்ளலாம்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: