Theva

வார்த்தைகளை நம்பி வாழும் கிராமிய நாடகங்கள்

In ஆக்கம் on ஒக்ரோபர்14, 2007 at 5:47 முப

– தே.தேவானந்த்

யாழ்ப்பாணத்தின் பல கிராமங்களில் இன்று நாடகங்கள் பொது நிகழ்வுகளில் நடைபெறுகின்றன. ‘சமூக நாடகம்’ வறையறையை வகுத்துக்கொண்டு இந்நாடகங்களைக் கிராமத்தில் உள்ள ஒருவர் எழுதிப் பழக்குகின்றார். மேடையில் காண்பியப் பொருட்கள் எவையும் இருக்காது. மைக் ஒன்று ‘ஸ்ரான்டில்’ வைக்கப்பட்டிருக்கும். பல காட்சித் துண்டங்கள் கொண்ட ஆற்றுகையாக நாடகம் மேடையேற்றப்படும். ஒவ்வொரு காட்சி முடிவிலும் திரை இழுக்கப்பட்டுத் தேவையான பொருட்கள் வைக்கப்படும், மீள எடுக்கப்படும். ஒரு சில பாடல்கள் காணப்படும். பாடல் பின்னணியாக அமைய மேடையில் நடிகர்கள் அபிநயிப்பர்.

நாடகத்தின் மொழி செந்தமிழாக இருக்கும். கதை குடும்பக் கதையாக, குறிப்பாகக் காதல், கலியாணம் என்பவை பற்றிப் பேசுவதாக இருக்கும். புரட்சிக் கருத்தக்கள், நல்ல கருத்துக்கள், முற்போக்குச் சிந்தனைகள் நாடகத்தில் பேசப்படுவதை அவதானிக்கலாம். முற்போக்குக் கருத்து அல்லத நல்லதொரு செய்தியுடன் நாடகம் முடிவடையவேண்டும் என்று இந்த வகையான நாடகங்களைச் செய்யும் நெறியாளர்களும் ஆசிரியர்களும் நம்புகிறார்கள்.

பாத்திரங்களின் அச்சொட்டான பொருத்தப்பாடுகள் பற்றி நாடகத்தை நடிப்பவர்கள், தயாரிப்பவர்கள், பார்வையாளர்கள் கவனிப்பதில்லை. உதாரணமாக 50 வயது தலை நரைத்த பெண் ஒருவர் பெண்ணாகவும் 30 வயது இளம் பெண் ஒருவர் கணவனாகவும் நடித்தார்கள். இவர்களின் தோற்ற வேறுபாடு பார்வையாளர்களுக்கும் நடிகர்களுக்கும் பிரச்சினையாக இருக்கவில்லை. அவர்கள் பேசுகின்ற வார்த்தைகளையே நடிப்பவர்களும் பார்ப்பவர்களும் பாத்திரத்தைப் புரிந்து கொள்ள நம்பியுள்ளார்கள். நடிப்பைவிட வார்தைகளெ இங்கு முதன்மை பெறுகின்றது.

மேடையின் முன் சிறிய பார்வையாளர்கள் இருந்தாலும் மைக் கட்டித் தொங்கவிடப்பட்டு அல்லத ‘ஸ்ரான்டில்’ வைக்கப்பட்டு நடிக்கின்றபோத அசைந்து சென்று அதன் முன் பேசுவதை கிராமிய நாடக நடிகர்கள் வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளார்கள். அதிகமான வேளைகளில் மைக்கில் கதைப்பதற்காக மேடையின் இரு அந்தங்களுக்கும் நடப்பார்கள்.

நாடகத்தின் பெயர்கள் எப்போதும் பேசும் பொருளை வெளிப்படையாகக் காட்டி நிற்கும். இந்த வகையான நாடகங்கள் சம்பந்தப்பட்ட அந்த மக்கள் தவிர்ந்த ஏனையோருக்கு மிகவும் சலிப்பூட்டுவதாக அமைவதை அவதானிக்கலாம். அதேவேளை கிராம மக்கள் விருப்புடன் பார்க்கின்ற ஒன்றாகவும் இந்நாடகங்கள் இருப்பதை அவதானிக்க முடிந்தது.

கிராமங்களில் இன்றும் நாடகம் சிறப்பு நிகழ்ச்சியாக உள்ளது. அதற்கென ஊரில் அனைவரும் ஒன்றுகூடுகிறார்கள். மிகவும் ஆர்வத்துடன் பார்த்து ரசிக்கிறார்கள். தங்கள் பிள்ளைகள் நடிப்பு நன்றாக இருக்கிறது, பக்கத்து வீட்டுக்காரரின் மக்கள் நன்றாகச் செய்கிறாள் என்று நாடகம் முடியப் பேசி மகிழ்கிறார்கள்.

சின்னத்திரைகளின் ஆக்கிரமிப்புகளுக்கு மத்தியில் ஊர்கள் தோறும் நாடகங்களைப் பார்ப்பதற்கு மக்கள் காட்டும் ஆர்வம் வியப்பாக உள்ளது. அதனைத் தொடர்ந்து பேணுவதற்கான வழிகளைக் கண்ட கொள்ள வேண்டியவர்களாக உள்ளோம். பல்கலைக்கழக சுற்று வட்டாரங்களை மையப்படுத்தி நாடகங்களைப் போடுபவர்கள், இன்று நாடகம் பார்க்க ஆட்கள் இல்லையென்றும் நாடகம் போட ஆட்கள் இல்லை என்றும் புலம்புகிறார்கள். இவர்கள் கிராமங்களை நாடிச்சென்று அங்கு மிக ஆர்வத்தோடு காத்திருக்கும் நாடக ரசிகர்களின் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வார்களா? அங்கே நாடகங்கள் எழுதவும் தயாரிக்கவும் தயாராக உள்ளவர்களை ஊக்கப்படுத்துவார்களா?logo-flat.jpg

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: