Theva

அரங்குசார் அனுபவப்பகிர்வு

In பகிர்வு on ஒக்ரோபர்14, 2007 at 7:24 முப

எஸ்.சந்திரரூபி

அளவெட்டியைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட நான் எனது கல்வியை அருனோதயாக் கல்லூhயில் கற்றேன். கல்வியில் உள்ள அக்கறையை விட எனக்கு விளையாட்டுக்களிலேயே அதிக அக்கறை இருந்தது. இத்தகைய சூழலில் 1987ம் ஆண்டு வெடிகுண்டினால் எனது காலை இழந்தேன். இக்காலகட்டம் என் வாழ்க்கையில் திருப்பத்தை கொண்டுவந்தது. இனி என்னால் என்ன செய்யமுடியும் என்ற கேள்வியுடன் இருந்த எனக்கு பெற்றோர், நண்பர்கள், அயலவர்கள் உதவியினால் கல்வியை தொடரக்கூடியதாக இருந்தது. எனினும் இன்னொருவரை நம்பி நான் வாழவேண்டி இருக்கிறதே என்ற கவலை ஆழ்மனதில் இருந்தது. ஆனாலும் மனம் தளராமல் உயர்தரம் வரை படித்துவிட்டு சுயதொழில்கள் சிலவற்றையும் கற்றுக் கொண்டு இருந்தேன். இத்தகைய நிலையில்தான் அகதிகள் புனர்வாழ்வு நிறுவனத்தில் இருந்து இருவர் வந்து தங்களை அறிமுகப்படுத்தி நிறுவனத்தின் மிதிவெடி விழிப்புணர்வுச் செயற்பாட்டைக் கூறி தங்களுடன் என்னையும் இணைந்து செயற்படுமாறு கேட்டார்கள். எனக்கு என்னைப்போன்ற நிலையில் இருந்த என் சமூகத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம் மனதில் இருந்ததனால் அவர்கள் கேட்டவுடன் இணைந்து கொண்டேன்.

இந்த செயற்பாட்டில் ஈடுபட்டபோது, பல்வேறு அரங்கியல் சார்ந்த பயிற்சிகளைப் பெறவேண்டி இருந்தது. ஓரு காலை இழந்து பொய்காலுடன் உள்ள என்னால் இப்பயிற்சிகளை எவ்வாறு செய்ய முடியும் என்ற மனப்பயம் ஏற்பட்டது. ஆனால் நாடக ஆசிரியரின் வழிநடத்தலினாலும் என்னுடன் பயிற்சிபெற்றவர்களின் உந்துதல்களினாலும் என்னால் துணிவுடன் பயிற்சிகளைப் பெற முடிந்தது. அரங்கியல் பயிற்சிகளோடு மிதிவெடிகள் தொடர்பான அறிவு, சமூக மக்களின் உணர்வுநிலைகளைப் புரிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு என்பவற்றைப் பெற்றுக்கொண்டேன்.

நான் கால் இழக்க முன்னர் இருந்த மனநிலையை இந்த அரங்கியல் பயிற்சிகள் மூலமாக மீளவும் பெற்றுக் கொண்டுவிட்டேன் என்ற உணர்வு தற்போது என்னுள் ஏற்பட்டுள்ளது. ஆரம்பத்தில் என்னால் முடியாது என்று ஒதுக்கப்பட்ட செயற்பாடுகளை (ஆடல், பாடல், விளையாட்டு) இன்று முடியும் என்ற துணிவுடன் செயற்படுகிறேன்.

கலைகளில் ஆர்வம் இருந்த எனக்கு நாடகம் பற்றிய அனுபவம் முன்பு இருக்கவில்லை. இந்நிலையில் மிதிவெடி விழிப்புணர்வு ஆற்றுகையில் என்னால் திறமையாக ஈடுபட முடியுமா? என்ற கேள்வி இருந்தது. ஆனால் அரங்கப் பயிற்சிகளை முழுமையாகப் பெற்றதாலும், தொடர்ச்சியாக ஆற்றுகையில் ஈடுபட்டதாலும் பயம் நீங்கி செயற்படக் கூடியதாக இருந்தது. மிதிவெடி விழிப்புணர்வு நாடகமான ‘இடர்கள் கெடுக| என்ற பாடசாலை ஆற்றுகை மூலம் 100 தடவைகள் மேடையேறியுள்ளேன்.

முதல் மேடையேற்றத்தின் போது உண்மையாகவே எனது பாதிப்பை உணர்ந்து அழுதுவிட்டேன். தொடர்ச்சியாக நடைபெற்ற ஆற்றுகையால் தன்னம்பிக்கை ஏற்பட்டு பாத்திரத்தை உள்வாங்கி நடிக்கக் கூடியதாக இருந்தது.

இச் செயற்பாட்டில் ஈடுபட்டதினால் பல்வேறுபட்ட சமூக மக்களைக் கண்டுகொண்டதோடு என்னைப்போல இருப்பவர்களையும் சந்தித்தேன். அத்தோடு, பாதிக்கப்பட்ட நான் இச் செயற்பாட்டில் ஈடுபடுவதை அறிந்து ‘ஈழநாடு’ பத்திரிகையும், ‘ரூபவாஹினி’ தொலைக்காட்சித் தொடரும் என்னை நேர்காணல் செய்தன. இந்தச் செயற்பாட்டின் விளைவாக என் சமூகத்திற்கு என்னால் இயன்ற உதவியை செய்துள்ளேன் என்ற மனத்திருப்தியைப் பெற்றக்கொண்டேன்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: